Ogłoszenia /

Oddychać imieniem. Modlitwa Jezusowa /

Powrót
Wydarzenie: rekolekcje
Miejscowość: Tyniec
Województwo: małopolskie
Termin: 25.01.2019 - 27.01.2019
Godzina: 00:00 - 00:00
Koszt: płatne
Cena: 0.00zł za całe wydarzenie
Specyfika wydarzenia: Rekolekcje modlitewne
E-mail: rezerwacje@jg.benedyktyni.com
Oddychać imieniem. Modlitwa Jezusowa
Zarys tematu:
Modlitwa Jezusowa jest starożytną praktyką modlitewną, która pomaga każdemu i w każdej chwili żyć w łączności z Panem Bogiem. Jej prostota i głębia sprawiają, że nie ma miejsca, sytuacji, stanu, zawodu, który uniemożliwiałby otrzymanie daru modlitwy nieustannej. Drogą do niej jest wierne i wytrwałe przyzywanie Imienia Jezus. „Niech pamięć o Jezusie złączy się z twym oddechem, a wówczas poznasz pożytek wyciszenia” — powiada św. Jan Klimak. Do praktyki tej modlitwy chcemy zaprosić zarówno tych, którzy ją znają, jak i tych, którzy jej nie doświadczyli.

Formy praktyki modlitwy Jezusowej:

Medytacja siedząca

Do medytacji siedzącej używamy poduszki, klęcznika lub krzesła. Staramy się nie poruszać i utrzymać pozycję wyprostowaną. Każdą praktykę modlitwy Jezusowej rozpoczyna i kończy dźwięk dawany przez prowadzącego rekolekcje. Po zakończeniu medytacji siedzącej czynimy pokłon z rękami złożonymi w ramach podziękowania za wspólną modlitwę.

Medytacja w ruchu

Do medytacji w ruchu przechodzimy po medytacji siedzącej. Należy to uczynić w sposób płynny, powolny i spokojny. W przypadku zdrętwienia nóg czy zawrotów głowy należy odczekać do momentu odzyskania pełni sił. Po usłyszeniu dźwięku rozpoczynamy ruch wokół mat. W czasie chodzenia można opuścić salę, ale należy wrócić przed rozpoczęciem medytacji siedzącej. Medytację w ruchu kończy dźwięk dawany przez prowadzącego. Podczas medytacji w ruchu poruszamy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zachowując pomiędzy sobą równą odległość. Czas trwania tej praktyki to kilka minut. Podczas medytacji w ruchu należy poruszać się w sposób spokojny i równomierny. Staramy się nie zatrzymywać, ale być cały czas w ruchu.

Metanie

Praktyka pokłonów poprzedza każdego dnia pierwszą medytację siedzącą. Ten starożytny gest modlitewny jest jednym ze sposobów okazania czci dla naszego Boga. Prowadzący medytację podaje jego zasady i wprowadza do wykonywania tej praktyki.

Warto wziąć ze sobą luźny i swobodny strój, aby nie utrudniał on w praktykowaniu różnych form modlitwy Jezusowej.

Sala do medytacji

Jest to miejsce praktyki modlitwy Jezusowej. Przed wejściem do sali medytacyjnej zdejmujemy buty. Wchodząc do sali oddajemy pokłon krzyżowi na stojąco ze złożonymi rękoma. Następnie podchodzimy do maty i stajemy blisko jej krawędzi. Nie przechodzimy przez środek sali. Zawsze poruszamy się po zewnętrznej stronie mat, tak jak podczas medytacji w ruchu. Wychodząc z sali również oddajemy pokłon krzyżowi. Sala jest miejscem wspólnej modlitwy, dlatego tutaj nie rozmawiamy, zachowując skupienie. Każdą czynność staramy się wykonać spokojnie, bez pośpiechu, z należytą koncentracją, bez niepotrzebnych rozproszeń. Przed pierwszą medytacją wybieramy matę i poduszkę lub klęcznik, gdzie będziemy siedzieć już do końca rekolekcji. Po wybraniu miejsca stoimy przed swoją matą i czekamy na znak, aby się pokłonić wszystkim. Następnie siadamy na macie, twarzami do siebie.

Monastyczna Liturgia Godzin

Uczestnicy sesji medytacyjnej są zaproszeni do udziału we wszystkich modlitwach z mnichami w kościele. W Vedemecum tynieckim, które otrzymuje każdy uczestnik rekolekcji, podane są strony w brewiarzu na poszczególne godziny Liturgii Godzin oraz teksty łacińskie na nieszpory i kompletę.

Milczenie

Ważnym elementem całego okresu rekolekcji jest praktyka ciszy. Milczenie jest jednym z podstawowych warunków rozwoju duchowego. Pozwala skierować umysł i myśli ku wnętrzu, zachować skupienie i koncentrację. Praktyka milczenia sprzyja poznawaniu samego siebie, bycia ze sobą. Wszyscy uczestnicy rekolekcji są zaproszeni do przeżycia tego czasu w skupieniu. Dotyczy to również spożywania posiłków.

Ceremonia koła

Kończy rekolekcje. Wtedy siadamy wszyscy w kręgu i możemy podzielić się swoimi odczuciami i refleksjami. To również okazja dla każdego do podziękowania wszystkim za wspólną praktykę modlitwy Jezusowej. Poznanie doświadczenia innych bardzo pomaga w pogłębieniu własnej praktyki.
loading