Wspólnoty i duszpasterstwa /

Wspólnota Cenacolo (Wieczernik) /

Powrót
piątek 11 maj 2018, 10 miesięcy temu

Wspólnota Cenacolo (Wieczernik)

 

      Założycielką wspólnoty Cenacolo (w tłumaczeniu na język polski „Wieczernik”) jest siostra zakonna Rita Agnese Petrozzi, znana jako Matka Elwira. 16 lipca 1983 roku, w dniu wspomnienia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, w opuszczonym domu udostępnionym jej przez gminę miasta Saluzzo we Włoszech, stworzyła pierwszy dom Wspólnoty Cenacolo. Matka Elwira myślała o otworzeniu tylko tego jednego domu, ale potrzeby okazały się znacznie przewyższać jej zamiary. Zaczęli bowiem przybywać młodzi ludzie ze wszystkich stron świata, prosząc o pomoc w odnalezieniu sensu życia. Tym sposobem Wspólnota Cenacolo zaczęła szybko się rozrastać, najpierw w samychWłoszech, później w innych krajach Europy, a następnie na kolejnych kontynentach. Obecnie funkcjonuje 61 domów w 18 krajach świata.

      Poprzez lata do Matki Elwiry dołączyły się też inne osoby pragnące pomagać innym, tj.: młodzi wolontariusze, świeccy misjonarze, rodziny, kapłani i zakonnicy, siostry konsekrowane. Wszyscy którym leży na sercu dobro innych i są gotowe do bezinteresownej pomocy. W święto Zesłania Ducha Świętego w 1998 roku Wspólnota została oficjalnie uznana przez Biskupa Diego Bona jako Prywatne Stowarzyszenie Wiernych. 8 Grudnia 2005 roku Biskup diecezji Saluzzo J.E. Ks. Bp. Giuseppe Guerrini uznał Wspólnotę Cenacolo jako Publiczne Stowarzyszenie Wiernych na Prawie Diecezjalnym. Ze względu na rozwój Wspólnoty na całym świecie, w dniu 16 lipca 2009 została ona uznana przez Papieską Radę ds. Świeckich w Watykanie jako Międzynarodowe Stowarzyszenie Wiernych.

       Życie wspólnotowe opiera się na modlitwie, pracy i budowaniu szczerych i rodzinnych relacji. Wspólnota prowadzenia domy, które są ośrodkami terapii uzależnień, ale przede wszystkim miejscami, w których można poczuć się jak w domu, odnaleźć pokój wewnętrzny, sens życia i poczuć się kochanym. Każdy kto zwraca się do Wspólnoty o pomoc, przyjmowany jest bez żadnych opłat. W Ameryce Łacińskiej Wspólnota prowadzi domy misyjne, które opiekują się dziećmi opuszczonymi i z ulicy oraz trudną młodzieżą. W domach wspólnotowych nie ma wykwalifikowanej kadry psychologów ani nie stosuje się terapii farmakologicznej. Nie ogląda się telewizji, nie słucha radia, podopieczni na co dzień nie korzystają z komputerów i telefonów. Jest czas na wyciszenie, rozmowę z kolegą czy koleżanką, na modlitwę i rozmowę z Bogiem. W każdym domu jest kaplica, a w niej Jezus obecny przez całą dobę w Najświętszym Sakramencie. Trzy razy każdego dnia wspólnie odmawiany jest Różaniec. Życie we wspólnocie jest skromne i wymagające.

       W Polsce istnieją 3 domy: w Giezkowie k. Koszalina, w Krzyżowicach k. Jastrzębia i Porębie Radlnej k. Tarnowa. Dziewczęta i chłopcy są wolontariuszami na misjach w Liberii, Meksyku, Brazylii, Peru, Argentynie. Ze Wspólnoty wyszły powołania kapłańskie. Powstało Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Zmartwychwstania. Są także bracia zakonni. We Wspólnocie żyją też rodziny założone przez osoby, które niegdyś potrzebowały pomocy i zgłosiły się do Cenacolo. Przez lata istnienia Wspólnoty setki młodych ludzi, w Polsce i na świecie, zostało uratowanych i na nowo odnalazło sens życia.

loading